اِنْطَرَقَ
inṭaraqa /an.tˤa.ra.qa/
Forms
| present (imperfect) | يَنْطَرِقُ |
|---|---|
| verbal noun (maṣdar) | اِنْطِرَاق |
| active participle | مُنْطَرِق |
| imperative | اِنْطَرِقْ |
Meaning
-
to get beaten, knocked, hammered
to get beaten, knocked, hammered, rung (of a bell)