تَكَافَرَ
takāfara /ta.kaː.fa.ra/
Forms
| present (imperfect) | يَتَكَافَرُ |
|---|---|
| verbal noun (maṣdar) | تَكَافُر |
| active participle | مُتَكَافِر |
| passive participle | مُتَكَافَر |
| imperative | تَكَافَرْ |
Meaning
-
to accuse each other of disbelief, to make takfir against each other