تَنَطَّعَ
tanaṭṭaʕa
Forms
| present (imperfect) | يَتَنَطَّعُ |
|---|---|
| verbal noun (maṣdar) | تَنَطُّع |
| active participle | مُتَنَطِّع |
| passive participle | مُتَنَطَّع |
| imperative | تَنَطَّعْ |
Meaning
-
to expatiate, to exert fussiness in
to spread oneself broadly in a matter, to expatiate, to exert fussiness in