رَكَّ

rakka

Verb · فعل Form I root ر ك ك

Forms

present (imperfect) يَرِكُّ
verbal noun (maṣdar) رَكّ
verbal noun (maṣdar) رِكَّة
verbal noun (maṣdar) رَكَاكَة
verbal noun (maṣdar) رُكُوكَة
active participle رَاكّ
imperative رِكَّ
imperative رِكِّ
imperative اِرْكِكْ

Meaning

  1. to be weak, to be feeble, to be loose

    to be weak, to be feeble, to be loose, to be infirm